برای خانواده‌هایی که فرزند اتیستیک دارند، سفر به مکان‌های ناشناخته، با روال‌های غیرآشنا، چهره‌ها و چیزهای جدید، نیاز به برنامه‌ریزی‌های ویژه‌ای دارد. تیم پاسخگویی ما توصیه‌هایی دارد تا این فرآیند را آسان‌تر کرده و تضمین کند که همه اعضای خانواده از سفر لذت ببرند.

۱. تمرین، پیشرفت می‌آورد

آشنا شدن با مناظر و صداهایی که در یک تجربه جدید انتظار می‌رود، می‌تواند اضطراب فرد دارای اتیسم را کاهش دهد. یک روش عالی برای آماده‌سازی فرزندتان برای سفر، استفاده از «داستان‌های آموزشی» است.

توصیه: استفاده از منابع آموزشی که مسیرهای سفر (مانند هواپیما) را به صورت مرحله به مرحله توضیح می‌دهند، می‌تواند بسیار مفید باشد.

در صورت امکان، شرکت در یک «تمرین شبیه‌سازی» واقعی می‌تواند به فرزند شما کمک کند تا به مناظر و صداهایی که باید انتظار داشته باشد عادت کند و فرصتی برای قدم زدن در تجربه سفر پیش رو فراهم آورد.

توصیه: برخی سازمان‌ها رویدادهای تمرینی شبیه‌سازی شده (مانند مراحل سوار شدن به هواپیما یا اقامت در هتل) را برگزار می‌کنند که ارزش شرکت کردن را دارند.

۲. از قبل با خدمات مهمان تماس بگیرید

بسیاری از خانواده‌ها نمی‌دانند که می‌توانند برای دریافت پشتیبانی با خدمات مهمان در فرودگاه‌ها، شرکت‌های هواپیمایی، ایستگاه‌های قطار و هتل‌ها تماس بگیرند. اغلب این کار صرفاً با یک تماس تلفنی با خط اصلی خدمات مشتریان و توضیح شرایط خانواده شما انجام می‌شود.

توصیه: خدمات ویژه‌ای مانند سوار شدن زودتر، وعده‌های غذایی خاص، اجاره تجهیزات یا همراهان سفر در بسیاری از شرکت‌های حمل و نقل ارائه می‌شود.

علاوه بر این، هنگام اقامت در هتل، از قبل تماس بگیرید و نیازهای خاص فرزندتان را توضیح دهید. به عنوان مثال، اگر او رژیم غذایی خاصی دارد، به آن‌ها بگویید که به یخچال برای نگهداری غذا نیاز دارید. همچنین می‌توانید بخواهید مواردی را که ممکن است برای فرزندتان نامناسب باشد (مانند صندلی‌های چرخشی که ممکن است خطر ایمنی ایجاد کنند یا صابون‌های خوشبو که باعث حساسیت می‌شوند) از اتاق خارج کنند.

۳. به عزیز اتیستیک خود حق انتخاب بدهید

به فرزندتان فرصت‌هایی بدهید تا در برنامه‌ریزی سفر دخالت داشته باشد تا حس کنترل را تقویت کرده، اضطراب را کاهش دهید و او را هیجان‌زده کنید.

به عنوان مثال، او را در بسته‌بندی کیفش مشارکت دهید. اجازه دهید بین چند دست لباس خواب یا تی‌شرت انتخاب کند. بگذارید چند مورد از وسایل مورد علاقه خود، مانند اسباب‌بازی‌های آرامش‌بخش، کتاب‌ها یا تبلت‌ها را بیاورد. تنقلات را فراموش نکنید؛ اجازه دهید یک یا دو مورد را برای سفر انتخاب کند. مشارکت نه تنها به او کمک می‌کند تا با تجربه سفر احساس نزدیکی بیشتری کند، بلکه این وسایل آشنا در مواقع استرس و خستگی بسیار مفید خواهند بود.

۴. برای نگرانی‌های حسی آماده شوید

گوشی‌های محافظ گوش یا هدفون‌های حذف نویز (حذف صدای محیط )را برای مقابله با صداهای ناآشنایی که قطعاً در طول سفر پیش می‌آیند، همراه داشته باشید.

اگر فرزندتان در تحمل شلوغی یا صف ایستادن مشکل دارد، استفاده از خدمات مهمان که در بالا ذکر شد، ضروری است. اگر پرواز می‌کنید، از متصدی گیت بخواهید که یا اجازه دهند زودتر سوار شوید تا سریع مستقر شوید، یا آخرین نفر سوار شوید تا زمان انتظار کمتری داشته باشید.

همچنین، برای سفرهای هوایی و اتوبوسی، تلاش کنید صندلی‌هایی نزدیک به جلو بگیرید؛ جایی که ممکن است فرزندتان نسبت به عقب هواپیماواتوبوس احساس خفگی و ازدحام کمتری داشته باشد.

۵. ایمنی در اولویت

تغییر روال‌ها و محیط‌های جدید در طول سفر، اهمیت داشتن یک برنامه ایمنی را دوچندان می‌کند. مهم است که در طول سفر، برنامه‌ای همراه داشته باشید تا در صورت سردرگمی، گم شدن یا دور شدن فرزندتان، آمادگی لازم وجود داشته باشد.

توصیه: برنامه‌های اضطراری خانوادگی برای مواقع گم شدن افراد، راهنمایان خوبی هستند.

محصولات ایمنی اضافی مانند برچسب‌های شناسایی پوشیدنی را در نظر بگیرید تا مطمئن شوید عزیزتان همیشه اطلاعات هویتی همراه دارد.

توصیه: نکات مربوط به ایمنی و پیشگیری از سرگردانی را بررسی کنید.

۶. محیط را آماده کنید

در هتل، اتاق ساکت‌تری دور از آسانسور درخواست کنید. اگر فرزندتان به چراغ خواب نیاز دارد، آن را از منزل همراه ببرید یا مطمئن شوید محل اقامتتان چراغ خواب دارد. همیشه درباره سیاست‌های ایمنی محل اقامت تحقیق کنید؛ به‌خصوص دسترسی به استخر و منابع آبی. در صورت تمایل فرزندتان به گشت‌وگذار، نسخه‌ای از برنامه اضطراری خانواده را به کارکنان هتل بدهید.

۷. سیستم نگهبانی خانوادگی

یک سیستم چرخشی برای سرپرستی تعیین کنید تا همیشه یک نفر مسئول نظارت مستقیم بر فرزندتان باشد (مثلاً یک نفر مسئول صبحانه، یکی زمان خواب و دیگری استخر). این همکاری تیمی، استرس را کاهش داده و به همه افراد استراحت می‌دهد و برای فرزندتان حس روتین ایجاد می‌کند.

۸. روتین‌های استاندارد را حفظ کنید

سعی کنید روتین‌های اصلی (مثل زمان فعالیت صبحگاهی و زمان استراحت بعد از ظهر یا ساعت شام) را در سفر حفظ کنید. اگر وسیله‌ای خاص برای روتین روزانه نیاز است (مثل لیوان مخصوص شام)، آن را بسته‌بندی کنید تا فرزندتان بداند این آسایش‌ها حتی در سفر همراه او هستند.

۹. برنامه روزانه سفر را ایجاد کنید

بهترین راه برای مدیریت اختلال در روال عادی، ساخت یک «برنامه سفر» و مرور آن با فرزندتان است. مشخص کنید کجا فعالیت‌های روزانه مانند خوردن و خوابیدن را انجام خواهند داد تا ارتباط بین زندگی در خانه و سفر برقرار شود. یک برنامه ساده شامل زمان‌بندی فعالیت‌ها مفید است.

۱۰. تقویت رفتار خوب

پس از اتمام موفقیت‌آمیز یک مرحله (مثلاً یک رانندگی یا پرواز)، فرزندتان را تشویق کنید تا جایزه‌ای کوچک دریافت کند؛ این می‌تواند شامل تعریف و تمجید، استیکر یا اسباب‌بازی باشد. تشویق کارهایی مانند بستن کمربند یا مطالعه آرام، به او کمک می‌کند متوجه شود با وجود مکان جدید، همچنان رفتارهای درست منزل را انجام می‌دهد که این خود آرامش‌بخش است. سفرِ موفق برای خانواده‌های دارای فرزند اتیستیک، با آمادگی قبلی، حفظ روتین، توجه به نیازهای حسی و ایمنی، و مشارکت دادن کودک ممکن می‌شود و می‌تواند به تجربه‌ای لذت‌بخش برای همه اعضای خانواده تبدیل شود.

برگرفته از سایت (autism speak)

مترجم الهه قاسمی