اتیسم در مدرسه:جواب هایی که هر والدین باید بداند
پرسش و پاسخ با یک مشاور مدرسه دربارهی اتیسم و شروع سال تحصیلی:
در این بخش، یک مشاور مدرسه به سوالات و نگرانیهای والدین کودکان اتیسمی دربارهی شروع یا بازگشت به مدرسه پاسخ میدهد.
به نظر شما بزرگترین چالشهایی که خانوادهها در روز اول مدرسه با آن روبرو میشوند، چیست؟
به نظر من دو چالش اصلی وجود دارد:
- اول اینکه به این باور برسید که فرزندتان در روز اول مدرسه حالش خوب خواهد بود. استرس و نگرانی ناشی از این اتفاق مهم (مثل روز اول مدرسه یا مدرسه جدید) میتواند در والدین اضطراب ایجاد کند. سعی کنید مثبت و آرام بمانید، چون این حس به فرزندتان منتقل میشود. بچهها معمولاً به رفتار والدین خیلی حساس هستند و از آنها الگو میگیرند… پس حتی اگر دلیلی برای نگرانی دارید، مثبت بمانید.
- دوم، تبادل اطلاعات است. من همیشه به معلمها یادآوری میکنم که با والدین در ارتباط باشند. اگر کمک میکند، یک یادداشت یا ایمیل همراه فرزندتان بفرستید و در آن چیزهایی که دوست دارد یا ندارد، یا غذاهایی که میتواند یا نمیتواند بخورد را توضیح دهید. از اینکه اهداف و آرزوهایتان برای سال تحصیلی را با معلم در میان بگذارید، نترسید. معلمها از این اطلاعات استقبال میکنند و ممکن است نگرانی شما را در روز اول مدرسه کم کند.
آیا توصیههایی برای والدینی که فرزند اتیسمیشان امسال برای اولین بار به مدرسه میرود، دارید؟
حتماً به مدرسه سر بزنید و عکس بگیرید! تمرین، تکرار و قرار گرفتن در معرض موقعیت، از اصول مهمی هستند که در کار با دانشآموزان طیف اتیسم به کار میبریم. بنابراین، شروع مدرسه هم نباید تفاوتی داشته باشد. خیلی از مدرسهها قبل از روز اول، اطلاعات زیادی در اختیار والدین قرار میدهند، اما اگر این کار را نکردند، خودتان به مدرسه سر بزنید!
معمولاً کارکنان زیادی در مدرسه مشغول آمادهسازی هستند و اگر شرایط خاص خودتان را توضیح دهید، فرصت خوبی است که در یک محیط آرام با چهرههای مهربان آشنا شوید. اگر به هر دلیلی مدرسه باز نبود، در زمین بازی وقت بگذرانید یا اطراف مدرسه قدم بزنید تا به دیدنیها و صداها عادت کنید. قدم زدن در راهروها و نشستن روی صندلیها به کودک و والدین کمک میکند تا یک تصویر ذهنی خوب از روز اول مدرسه داشته باشند.
راهکارهای آمادگی برای بازگشت به مدرسه
آیا راهکارهای مشخصی برای کمک به والدین در آمادهسازی کودک جهت بازگشت به مدرسه وجود دارد؟
تأکید بر اهمیت نظم خواب ضروری است. با توجه به چالشهای معمول کودکان طیف در زمینه خواب و روتینها، آمادگی زودهنگام توصیه میشود. لازم است زمان خواب، روال صبحگاهی، تحریکات محیطی (صداها) و انتظارات آموزشی تنظیم گردند. تنها از طریق آزمودن عملی روتین صبحگاهی و مسیر حرکت اتوبوس است که میتوان به درک جامعی از جزئیات ناگفته و مغایرتها با برنامهریزی صرف دست یافت.
توجه به جزئیات حیاتی است: تعیین ساعت دقیق بیدار شدن توسط زنگ هشدار، اقلام غذایی مشخص برای صبحانه در هفته اول، و انتخاب پوشش روزانه. مشابه روش «داستانهای اجتماعی»، ضروری است که کودکان برای انتظارات نانوشتهی محیط مدرسه آماده شوند. نباید فرض شود که دانشآموزان رویدادهای سپتامبر سال گذشته را به خاطر میآورند یا مهارتهای لازم برای شروع یک سال تحصیلی جدید را به طور خودکار منتقل میکنند.
آیا توصیهای برای خانوادههایی که فرزندان اتیسمی خود را جهت استفاده از سرویس اتوبوس مدرسه آماده میسازند، ارائه میدهید؟
سرویس اتوبوس محیطی خاص محسوب میشود؛ با این حال، رانندگان اتوبوس و کارکنان حمل و نقل اغلب به عنوان گروهی بسیار دلسوز و پرتلاش شناخته میشوند. در صورت امکان، برقراری ارتباط (تلفنی یا حضوری) با رانندگان برای مرور جزئیات مربوط به محل نشستن و حضور سایر دانشآموزان توصیه میگردد.
برخی دانشآموزان با حق انتخاب سازگارند، در حالی که در موارد دیگر نیاز به کنترل محیط توسط والدین است. شناخت نقاط قوت و محدودیتهای کودک به پیشگیری از مشکلات کمک میکند. اگر کودک دارای انعطافپذیری پایینی است، توضیح دهید که مسیرهای متفاوتی برای رسیدن به مدرسه وجود دارد یا آن مسیرها را از پیش با هم طی نمایید. مرور قوانین ایمنی و تمرین آنها در منزل در یک محیط شبیهسازی شده (اتوبوس ساختگی) الزامی است.
در نهایت، از آنجا که اتوبوس محیطی اجتماعی است، با مدرسه رایزنی شود تا ۳ تا ۵ دانشآموز همسن به عنوان «همراهان همتا» برای نظارت یا راهنمایی دانشآموز طیف در اتوبوس تعیین گردند. تحقیقات نشان میدهد که داشتن گروهی کوچک از دوستان حامی، اثربخشی بیشتری نسبت به تکیه بر یک دوست واحد دارد.
برگرفته از سایت (autism speak)
مترجم الهه قاسمی
