گفت و گو تخصصصی با دکتر کاترین لرد ( متخصص روانشناسی بالینی )
با افزایش آگاهی عمومی نسبت به اختلال طیف اتیسم، آمار شناسایی این اختلال در کودکان رو به رشد است، اما دریافت تشخیص قطعی در بزرگسالی همچنان فرآیندی دشوار و پیچیده به شمار میآید. بسیاری از بزرگسالانی که هرگز تشخیص رسمی نگرفتهاند، نمیدانند برخی از ویژگیهای متمایزشان ممکن است با اتیسم مرتبط باشد. بعضی از آنان توانستهاند با تکیه بر نقاط قوت خود، تفاوتهایشان را مدیریت کنند و به روابطی پایدار یا مسیرهای شغلی موفق دست یابند، در حالی که دیگران سالهاست با احساسی از «جای خالی داشتن» و دشواری در سازگاری، زندگی کردهاند.
در این گفتوگو، دکتر کاترین لُرد ” استاد برجسته روانپزشکی و روانشناس بالینی ” دربارهی گامهایی سخن میگوید که افراد باید بردارند اگر گمان میکنند در بزرگسالی ممکن است در طیف اتیسم قرار داشته باشند. او توضیح میدهد که نشانههای اتیسم در بزرگسالان چگونه جلوهای متفاوت دارد و چه باید از فرآیند تشخیص انتظار داشت.
دکتر کاترین لُرد استاد برجسته روانپزشکی و روانشناس بالینی است که سالها پژوهش و درمان خود را بر درک عمیقتر اتیسم در تمامی مراحل زندگی انسان متمرکز کرده است. هدف او، شناسایی و پرورش توانمندیها در کنار کاهش دشواریهاست تا مسیر استقلال و زیست باکیفیتتر برای افراد در طیف اتیسم هموار شود.
چرا بزرگسالان به دنبال تشخیص اتیسم میگردند؟
بسیاری از بزرگسالان در جستوجوی تشخیص، به دنبال درک ژرفتری از خود هستند. آنها اغلب احساس میکنند از سوی دیگران درک نمیشوند و ممکن است تجربههایی از قبیل قلدری، تمسخر یا سوءبرداشت را پشت سر گذاشته باشند. برخی از آنان در محیطهای کاری پرفشار، که تعاملات اجتماعی بخش جداییناپذیر آن است، احساس فرسودگی میکنند یا در نقش والدینی که باید پاسخگوی نیازهای متغیر فرزندشان باشند، با چالش روبهرو میشوند.
در مواردی نیز فرد از بازخوردهای منفی اطرافیان شگفتزده میشود؛ مثلاً استادی که دانشجویانش او را «بیادب» توصیف میکنند، اما او نمیتواند دلیل این برداشت را درک کند.
تفاوتهای اتیسم در بزرگسالان و کودکان
بزرگسالانی که تا سالها تشخیص نگرفتهاند معمولاً از نظر شناختی در سطح متوسط تا بالا قرار دارند و اغلب با مشکلی جدی در حوزه ذهنی روبهرو نیستند. با این حال، ممکن است در عملکرد اجرایی ” مانند برنامهریزی، مدیریت زمان و سازماندهی امور ” دچار دشواری باشند.
رفتارهای تکراری آشکار که در کودکان اتیستیک دیده میشود، در بزرگسالان جلوهای پنهانتر دارد و حساسیتهای حسی نیز معمولاً در قالب نشانههایی ظریفتر بروز میکند. ودر حوزه زبان نیز تمایزهایی مشاهده میشود. در حالی که در کودکان تأخیر گفتاری یا استفاده، غیرمعمول از واژگان یکی از دلایل اصلی ارجاع به ارزیابی است، بزرگسالان ممکن است در این بُعد عملکرد طبیعیتری داشته باشند. با این حال، چالشهای آنها اغلب در هماهنگی گفتار با موقعیت اجتماعی یا تفاوت میان گروههای شنونده است؛ چالشی که گاه باعث میشود از سوی دیگران به عنوان فردی لجباز یا مغرور درک شوند.
نگاهی انسانیتر به تشخیص در بزرگسالی
اگر متوجه شدهاید که حساسیتهای حسی ظریف، دشواری در تعامل اجتماعی یا تلاش مداوم برای «نقاب زدن» بر خستگی شما افزوده است، بدانید که تنها نیستید. بسیاری از بزرگسالان دارای اتیسم تجربهای مشابه دارند.
فرآیند تشخیص اتیسم در بزرگسالی معمولاً چندمرحلهای است و شامل بررسی دقیق تاریخچه رشدی، عملکرد اجرایی و مهارتهای اجتماعی‑عاطفی توسط متخصصان روانشناس یا روانپزشک میشود.وبرای دستیابی به درکی ژرفتر از خود و یافتن مسیر رشد شخصی و آرامش ذهنی، مراجعه به متخصصان آگاه و باتجربه نخستین گام مؤثر محسوب میشود.
برگرفته از سایت (autism speak)
مترجم الهه قاسمی
